[01.2011]

Mandela, został zwolniony z Milpark Hospital w Johannesburgu w piątek. Główny chirurg RPA oznajmił, że nadal prowadzona jest obesrwacja medyczna w domu byłego prezydenta.

Po nagłej, średnio ciężkiej chorobie wygląda na to, że Mandela odzyskał zdrowie.

Według artysty Yiull Damaso bardzo wiele, gdyż stworzył on parodię obrazu, na której przeprowadzano publiczną sekcję zwłok Nelsona Mandeli – legendarnego wybawcy kraju z apartheidu, bezwzględnej selekcji rasowej, której zniesienie w RPA było  wielkim przełomem i nadzieją dla wielu ludzi.

Ogromna ilość mieszkańców i polityków RPA nie kryje oburzenia zaistniałą sytuacją. Według nich upublicznianie nagiego ciała N. Mandeli jest hańbą i bezpośrednio obraża jego dobre imie.

Artysta, jak i osoby z nim współpracujące, nie widzą w tym jednak nic strasznego – „Każdy z nas będzie musiał zmierzyć się kiedyś z jego śmiercią. Będziemy musieli się z nią też zmierzyć jako naród” – to cytat malarza przytoczony przez telewizje BBC.

W 2010 roku na terenie Republiki Południowej Afryki odbyły się mistrzostwa świata w Piłce nożnej. 

Było to pierwsze w historii tak wielkie wyzwanie dla tego państwa.  Mimo tego, że RPA jest najbogatszym krajem Afrykańskim, to na tle innych krajów np. europejskich wypada dość słabo, co budziło na początku wiele kontrowersji ze strony innych krajów.

Obecny wówczas prezydent Thab Mbeki, nie zważając na uwarunkowania gospodarcze, solidnie przygotował państwo do tego wielkiego sportowego wydarzenia, widząc w tym szansę do rozwoju swojego kraju – co było wyrazem wielkiej determinacji i symbolem wiary w możliwości RPA.

Cały świat bacznie obserwował wielkie budowy stadionów i wszechobecne modernizacje, które miały stworzyć godne warunki dla sportowców i kibiców. Jednocześnie zarząd FIFA i władze RPA zapewniały o bezpieczeństwie i solidnym przygotowaniu do zbliżającego się wydarzenia.

Było oczywiste, że RPA nie stanie się nagle krajem „mlekiem i miodem płynącym”, ale po raz pierwszy odegrało tak wielką rolę na światowej scenie politycznej i sportowej. Mundial dał mieszkańcom poczucie większej wartości i pozytywnie przyczynił się do rozwoju gospodarki i turystyki.

Wbrew negatywnym komentarzom, mundial w RPA przebiegł bez większych przeszkód. Wszystkie przygotowania, przed czasem zostały dopięte na ostatni guzik. RPA pokazała światu, że jest krajem godnym zaufania.

W

Przyjęto ustawodaw­stwo ograniczające prawo czarnych do prze­mieszczania się w obrębie kraju, co spowo­dowało międzynarodowe potępienie, a następnie Republika Południowej Afryki długi czas by­ła państwem, w którym panowała ścisła segrega­cja rasowa.

ustanowiono 10 bantustanów. które obejmo­wały poszczególne grupy etniczne. Do lat 80. uwięziono bez procesów tysiące przeciwni­ków reżimu. Zamordowanie w 1977 w wię­zieniu przywódcy czarnej spolecznos’ci, S. Bi-ko. spowodowało kolejne międzynar. potę­pienie brutalności policji.

P

Kaczka domowa po­chodzi od kaczki krzyżówki. Kura domowa pochodzi od kura bankiw a. wy stępującego na Półwyspie Indochińskim, Półwyspie Malajskim, Filipinach i Sumatrze. U  kur nastąpiło praw­dopodobnie w Chinach ok. 2500 lat p.n.e. Gęś domowa pochodzi od udomowionych dzikich gatunków gę­si:  gęgawy, gęsi chińskiej i bernikli kanadyjskiej.

Udomowienie gęsi również było związane z poziomem roz­woju społeczności ludzkiej i jej osiedleniem się. Prawdopodobnie udomowienie gęgawy nastąpiło w starożytnym Rzymie i Grecji ok. 3000 lat p.n.e. Na początku chowano gęsi głównie z pobudek kul­towych i religijnych, a dopiero później do celów gospodarczych – przede wszystkim dla mięsa, tłuszczu i pierza. Najpóźniej, bo w okresie cesarstwa rzymskiego udomowiono na Bliskim Wschodzie kaczkę.

P

Ludzie hodowali najpierw pojedyncze, wybrane egzemplarze takich gatunków jak: gazele i antylopy, osioł, owca dzika, koza, ale też dzik. niedźwiedź i wilk.

Nie­które z nich udało się oswoić, np. wilki, osły, owce, kozy i dziki (świnie), natomiast anty­lopy i gazele nie nadawały się do tego.

God­nymi szczególnej uwagi są wypadki oswaja­nia młodych niedźwiedzi. Nie było to jednak powodowane względami użytkowymi, lecz religijnymi. Zwierzęta te odgrywały bowiem określo­ną rolę kultową.

Chwytane niedźwiedzie ose­ski karmione były piersią przez wybrane ko­biety. Pierwszymi oswojonymi zwierzętami były prawdopodobnie wilki. Najstarszy do­wód ich udomowienia, z czym jest łączony początek roz­woju psa domowego jako gatunku, pochodzi z XIV tysiąclecia p.n.e. ze stanowiska w Tu­ryngii (Niemcy). Psy były dobrymi pomocni­kami myśliwego, ponieważ potrafiły tropić i naganiać zwierzynę. Ostrzegały ponadto człowieka przed niebezpiecznymi drapieżni­kami zbliżającymi się do jego osady. Na ob­szarach płn.,  gdzie środkiem transportu były sanie, z czasem przyuczono psy do ich cią­gnięcia. Jako silne zwierzę pociągowe zdał egzamin na północy Europy renifer, a w Ameryce Płn. podgatunek renifera – karibu.

Już w późnym paleolicie renifer był najważ­niejszym zwierzęciem łownym dla wielu grup myśliwych. Prócz mięsa dostarczał ko­ści i poroży do wytwarzania najrozmaitszych narzędzi. Ze skóry szyto odzież i buty. Jak wynika ze znalezisk bliskowsch. z VIII ty­siąclecia p.n.e.. jednymi z pierwszych zwie­rząt domowych były oprócz psa prawdopodobnie owce i kozy (9000-6000 lat p.n.e.).

Na obszarze Ałtaju i na stepach Azji Środk. rozwinęła się ok. 3000 p.n.e. kultura hodow­ców koni. Dla koczownika koń domowy był zwierzęciem pierwszej potrzeby, natomiast przez ludy osiadłe z kręgu kultur rolniczych zaczął być wykorzystywany dużo później, gdyż jego przyszłe funkcje pełniły osły i wo­ły.  Niezależnie od wymienionych ośrodków udomowienie koni następowało i w innych miejscach. Np. udomowianie koni, określanych później jako szlachetne, dokonało się na terytoriach obecnego Afganistanu, Iranu i Turkmenistanu.  Z tych krajów konie rozprzestrzeniły się na inne części Azji Zach. – Arabię i Syrię. Azję Mniejszą, Azję Srodkową i Azję Wschchodnią (Chiny), Azję Płd. (Indie), Afrykę Płn. (Libia), Afrykę Płn.-Wsch. (Egipt), Europę (Grecja i Rzym).

Udomowienie odbywa­ło się także na europejskich stepach czarnomorskich, na terenach dzisiejszej Ukrainy, gdzie od 3000 p.n.e. istniała kultura Scytów. Jej pozo­stałością jest słynna amfora z IV w. p.n.e. wyobrażająca sceny łowienia, pętania oraz pasienia koni przez Scytów.

W tym samym czasie podjęto tam hodowlę wielbłądów, wy­korzystywanych do transportu towarów. Podobne zadanie spełniało na kontynencie południowoamerykańskim – oswojone w IV tysiącleciu p.n.e. gwanako.  Gwanako (a potem ich udomowiona forma – lama) przenosiły duże ciężary przez wysokogórskie przełęcze Andów. Udomowienie dzikie­go bydła (tura) nastąpiło najwcześniej w VII-VI tysiącleciu p.n.e. na wyżynnych stepach Bliskiego Wschodu i Azji Srodkowej, gdzie zwierzę to żyło na swobodzie. Bydło domowe rozpowszechniało się także w Euro­pie dzięki pierwszym rolnikom i hodowcom. Ponad 7000 lat temu rozpoczął się w Afryce Płn. i na Bliskim Wschodzie proces u. kota. zakończony ok. 4000 lat p.n.e. w Nubii, a po­tem w Egipcie. Feniccy kupcy przywieźli oswojone koty do Rzymu, skąd zwierzęta te rozprzestrzeniły się na całą Europę.

Wszystkie zwierzęta udomowione są mało podobne do dzikich przodków, ponieważ pod wpływem udomowiania zaszły bardzo duże zmiany za­równo w ich wyglądzie i budowie organizmu (zmiany morfologiczne), jak i w działalności organizmu (zmiany fizjologiczne).

Zmiany te są różnorodne. Bydło jest w porównaniu z dzikimi przodkami znacznie drobniejsze, natomiast koń domowy – większy od konia dzikiego. Największy wpływ na powstawa­nie zmian w budowie i funkcjonowaniu orga­nizmów zwierząt udomowionych miał czło­wiek.

Dążył on do wytworzenia takich form zwierząt, które jak najlepiej zaspokajałyby jego potrzeby: dostarczały mięsa, tłuszczu, wełny, pierza, mleka. Hodowlana działalność człowieka zawsze zmierza w kierunku wy­twarzania typów zwierząt do określonych ce­lów użytkowych (np. typ mięsny i tłuszczo­wy u świń, bydło mleczne lub opasowe).

U bydła wskutek warunków hodowli zanikło silne umięśnienie nóg, które umożliwiało zwierzętom żyjącym w stanie dzikim przeby­wanie znacznych przestrzeni w poszukiwa­niu pożywienia. Nogi stały się krótkie i sto­sunkowo słabe. Rozwinął się natomiast tu­łów, który dostarcza człowiekowi mięsa, a także powiększyły się gruczoły produkują­ce mleko.

Hodowcy świń tak dobierali wa­runki hodowli, żeby rozwinęła się tkanka tłu­szczowa, której zwierzęta dzikie, prowadzą­ce ruchliwy tryb życia, prawie nie mają. Ho­dowlą owiec kierowano tak. aby uzyskać jak największą wydajność wełny u odmian we­łnistych, a mięsa i tłuszczu u odmian mię­snych.

W 1995 powołano Komisję Praw­dy i Pojednania, która ma badać nadużycia występujące w okresie apartheidu. W wybo­rach przeprowadzonych w VI 1999 wygrał Afrykański Kongres Narodowy, a jego przywódca -Thabo Mbeki – został prezydentem.

Sojusz Wolności rozpadł się gwał­townie.  Buthelezi pozostał bezkompromiso­wy, nasiliła się przemoc motywowana poli­tycznie.

Tuż przed wyborami Buthelezi zgo­dził się odwołać kampanię przemocy plano­waną przez Inkathę i przystąpić do wyborów, pod warunkiem umieszczenia w konstytucji statusu króla Zulu. Przemoc do pewnego stopnia opadła, ale skrajna prawica przepro­wadziła przedwyborcze zamachy bombowe w Johannesburgu i Pretorii.