Zaplanowanie ogólnorasowych wyborów
W lutym 1993 de Klerk i Mandela uzgodnili utworzenie, w 1994 roku, po wolnych ogólno-rasowych wyborach, rządu jedności narodowej.
W odpowiedzi na to został utworzony przez przywódcę Inkathy, Buthelezie-go. Prawicowe grupy białych i przywódców czarnych bantustanów Ciskei oraz Bophu-thatswana, nowy Sojusz Wolności.
Jego twórcy szukali większej niezależności dla swych działań. W październiku przyznano Mandeli i de Klerkowi (wspólnie) Pokojową Nagrodę Nobla. W listopadzie rząd i Afrykański Kongres Narodowy uzgodniły przejściową, nie opartą na zasadach rasowych, konstytucję, która została zatwierdzona przez Tymczasową Radę Wykonawczą RPA, ale głosowanie zbojkotował prawicowy Sojusz Wolności.
Obietnica reform
Pod koniec 1988 RPA podpisała umowę pokojową z Angolą i Kubą, która zawierała zgodę na niepodległość Namibii.
W 1989 pod nadzorem Organizacji Narodów Zjednoczonych przeprowadzono tam pierwsze wolne wybory.
W II 1989 prezydent RPA, Botha, ze względów zdrowotnych zrezygnował z kierowania Partią Narodową, a później także z prezydentury. Na obu stanowiskach zastąpił go F.W. de Klerk, który obiecał zasadnicze reformy konstytucyjne. Pomimo uwolnienia w październiku 1989 przez de Klerka weterana aktywista Afrykańskiego Kongresu Narodowego W. Si-sulu i kilku jego towarzyszy, obietnice nowego prezydenta przeprowadzenia reform politycznych były traktowane przez opozycję ze sceptycyzmem, aż do chwili ogłoszenia zniesienia zakazu działalności Afrykańskiego Kongresu Narodowego i uwolnienia Mandeli – II 1990. We IX 1990 de Klerk ogłosił otwarcie członkostwa w Partii Narodowej dla wszystkich ras. W XII przewodniczący Afrykańskiego Kongresu Narodowego, Tambo, powrócił triumfalnie z zagranicy. Następnie przewodu, tej organizacji został wybrany N. Mandela. Jednocześnie pogłoski o finansowym wsparciu przez rząd ruchu Inkatha zagroziły jego współpracy z Afrykańskim Kongresem Narodowym.